آنجا

          در حریم عصرانۀ چند شنبه ها

          به قبرهای هم ردیفش آب می زند

          و مرده های قاب شده

          از خلال مظلومیت عکس هاشان

          به سینه بندی که اتفاقی بیرون است

          خیره می شوند                                                         

اینجا

         مردی که بوی لبهای زنی را دارد

         از شب های ممتد اسارت پدر می گوید